Een informateur verdient doorgaans een dagtarief dat vergelijkbaar is met dat van andere tijdelijke bestuurlijke functies op hoog niveau. Bij nationale formatiegesprekken gaat het naar schatting om een vergoeding van rond de 500 tot 800 euro per dag (schatting 2024), afhankelijk van de achtergrond en afspraken van de betrokken persoon. Bij gemeentelijke informateurs ligt het tarief vaak lager, maar ook dat verschilt sterk per situatie.
De vergoeding voor een informateur staat nergens wettelijk vastgelegd. Elke opdracht wordt apart afgesproken, wat betekent dat het bedrag per geval flink kan verschillen.
Wat verdient een informateur op gemeentelijk niveau?
Op gemeentelijk niveau wordt steeds vaker een externe informateur ingeschakeld bij de collegeonderhandelingen na gemeenteraadsverkiezingen. Gemeenten spreken dan met die informateur een tarief af, vaak op basis van een dagvergoeding of een vaste vergoeding voor de hele opdracht. Omdat gemeenten zelf bepalen wat ze betalen, varieert dit sterk. Kleinere gemeenten betalen minder dan grote steden.
Informateurs op lokaal niveau zijn vaak oud-wethouders, oud-burgemeesters of andere ervaren bestuurders. Zij werken soms ook pro deo of voor een symbolisch bedrag, zeker als ze de opdracht zien als een bijdrage aan hun gemeente. In andere gevallen wordt een marktconform uurtarief afgesproken, dat voor ervaren bestuurlijke professionals naar schatting tussen de 100 en 200 euro per uur kan liggen (schatting 2024).
Vergoeding bij nationale formatiegesprekken
Bij de vorming van een nieuw kabinet op nationaal niveau wordt de informateur benoemd door de Tweede Kamer of door de koning. De vergoeding wordt vastgesteld door de overheid. Informateurs op dit niveau hebben vrijwel altijd een lange politieke of bestuurlijke carrière achter de rug en werken de opdracht fulltime uit, soms wekenlang. De totale vergoeding hangt dan af van hoelang de informatie duurt.
Er is geen openbaar register dat alle vergoedingen bijhoudt. Bedragen worden soms bekendgemaakt via Wob-verzoeken (Wet openbaarheid van bestuur) of via persberichten van de overheid, maar een standaardbedrag bestaat niet.
Onkostenvergoeding en bijkomende kosten
Naast het dagtarief of honorarium ontvangt een informateur vaak ook een onkostenvergoeding. Denk aan reiskosten, kosten voor vergaderruimte of eventuele ondersteuning door een secretariaat. Bij nationale formatiegesprekken stelt de overheid doorgaans ook ambtelijke ondersteuning beschikbaar, zodat de informateur zelf geen extra personeel hoeft te betalen.
Op gemeentelijk niveau is de ondersteuning minder georganiseerd. De gemeente regelt dat zelf, en de kosten daarvoor komen bovenop het tarief van de informateur.
Waarom is er geen vast tarief?
Een informateur is geen officieel ambt met een bijbehorende salarisschaal. Het is een tijdelijke, projectmatige opdracht. Daardoor hangt de vergoeding af van wie de opdracht geeft, wie de informateur is en hoe lang en intensief de opdracht duurt. Er is ook geen vakbond of cao die tarieven vastlegt voor deze rol.
Dat maakt vergelijken lastig. Transparantie verschilt per opdrachtgever: sommige gemeenten publiceren de kosten van een informateur proactief in hun begrotingsstukken, andere niet.
Wil je weten wat een informateur in jouw gemeente heeft verdiend, dan kun je een Woo-verzoek (Wet open overheid) indienen bij de betreffende gemeente. Dat is de meest directe manier om de exacte vergoeding boven tafel te krijgen.